Da: Eroticonlibri
[postumo, 1513] [1]
.
12.
De Raccini formosissimi pueri miserando interitu.
|
Titolo
|
Quantam felicitatem Raccinus in casu suo consecutus
fuerit clarissimo Iani Pannonii carmine celebratus
quisquis eras, certe, felix Raccine, fuisti
doctiloquo uates quem sacer ore canit. |
Testo |
Scilicet Arctoae decus admirabile gentis,
aeternum Ianus dat tibi nomen herus.
Exprimit ille tuas praeclaro carmine laudes,
et faciem et mores ingeniumque probat. |
Testo |
Te quanti faceret, miris affectibus ardens,
indicat ipse pio captus amore tui. |
Testo |
Nec secus allato casus rumore sinistri
concidit attonitus mente abeunte pater,
quam solet indigno morientis funere nati
collabi amissis sensibus orba parens. |
Testo |
Ut dolor exuperans animum, uocemque reduxit
multa gemens homines inuocat atque Deos. |
Testo |
Proque tua, dilecte Puer, non parua salute
illum cura tenet: praecipit, urget, agit.
Pro te uota facit: celeres properare ministros,
ac de te subito certa referre iubet. |
Testo |
Spemque metumque inter dubius sic pendet, ut aegrae
occurrat menti nil nisi triste tamen.
Eheu nulla ualet fugientem sistere uitam
Henrici admotis ars medicaminibus. |
Testo |
Namque ferox quadrupes, stimulis agitatus et ira
concitus, huc illuc dum sine more ruit,
excuteris dorso loris Raccine relictis,
pronus et ad duram praecipitaris humum. |
Testo |
Heu crudele nefas, fracto sors impia collo
protinus extinxit te miserande puer. |
Testo |
Talis ut et perhibent anima fugiente per auras,
qualis purpureus flos ubi languet eras. |
Testo |
Vidit equum procul excusso rectore furentem
corripere incerto tramite Ianus iter.
Vidit, et hinc sumpsit miseri praesagia leti
laeuaque funereum questa uolauit auis. |
Testo |
Anxius huc uates dum lumina uoluit et illuc,
dum cupit, ac metuit damna uidere sua,
ecce simul iunctis manibus per mutua magno
cum gemitu famuli corpus inane ferunt. |
Testo |
Neruorum compage labans caput ille soluta,
sustinet, et lacrymis os puerile rigat.
Neu raptentur humo per candida colla fluentes,
in nodum longas colligit ille comas. |
Testo |
Hic dextram, ille tenet leuam, hic pendentia crura,
labentem hic tunicam, subleuat ille pedes.
Sanguine adhuc tepido, roseoque manente colore,
assueti facies signa decoris habet. |
Testo |
Ianus ut hac uisa, sensus amisit, ut illi
maxima cum puero uota fuere mori. |
Testo |
Quos gemitus et quas lacrymas, et qualia uerba
fudit, et in Parcas quae maledicta dedit?
Multa minans grauiter Raccine irascitur illis,
tristiaque obiectat facta, tuamque necem. |
Testo |
Et cupit ultorem tanti se criminis esse
si modo fas, canas et lacerare comas.
Hinc queritur tecum nequicquam saepius acreis
quod formidandos praemonuisset equos. |
Testo |
Atque exempla refert quibus haec animalia monstrat,
exitium multis antetulisse uiris
non audituro; sed dum tibi talia narrat,
ipse alias sedeis iam leuis umbra tenes. |
Testo |
Si periturus eras, tamen hoc solamen habebis,
o Puer aethereas digne habitare domos. |
Testo |
Quod non Narcisum magis aut Phryga, non Hiacynthum
aut magis Herculeum fama loquetur Hylan. |
Testo |
[2].
[3].
[4].
[5].
[6].
[7].
[8].
[9].
[10].
[11].
[12].
L'autore ringrazia fin d'ora chi vorrà aiutarlo a trovare immagini e ulteriori dati su persone, luoghi e fatti descritti in questa pagina, e chi gli segnalerà eventuali errori in essa contenuti. |
Note
[1] Il testo da: Tito Vespasiano Strozzi Titus Vespasianus Strozius), Eroticon libri, come pubblicato online dal sito "Poeti d'Italia in lingua latina", che riproduce l'edizione a cura di Anita della Guardia, _________, ________ 1916.
Allusioni (mitologiche) senza vera importanza anche in Eroticon, 8 (Somnium), versi 1a-10a, e in Borsias, verso 542, entrambi online sul medesimo sito.
[2].
[3].
[4].
[5].
[6].
[7].
[8].
[9].
[10].
[11].
[12].
|
