Home page Giovanni Dall'Orto > Saggi di storia gayBiografie di personaggi gay > Testi originali > Sec. XVI > Giovanni Pierio Valeriano

Giovanni Pierio Valeriano (1477-1560)

dimensioni h 170 x largh 132
Giovanni Pierio Valeriano nel 1556.

NOTA BENE. Questo testo è un semplice "appunto", condiviso in attesa di trovare il tempo
per curare o farne curare la traduzione, il commento, o entrambe le cose.

Da: Hierogliphica [1556?] [1]
.
Liber XXIII, Perdrix.
Amor turpissimus.
Libro 23. La pernice.
L'amore turpissimo.

/ p. 175v / Impudicissimum hominem, tamque afferata nequitia perditum, ut in consanguineis quoque nullo pudore sit petulans, significare si vellent Aegyptij sacerdotes, Perdices duas pingere sunt soliti: ipsae enim coniuge viduatae, sese invicem abutuntur. 
Cerco traduzione in italiano per questo brano. Chi potesse aiutarmi, mi scriva. Grazie anticipate.
Mares quippe, ut cernere est ex ijs qui domi aluntur, inter se tumultuant, clamitant, pugnamque de coitu censerunt, quos coelibes vocant: qui autem victus in pugna fuerit, sequitur victoris venerem, neque aliud pugnae praemium, nisi victum a victore pollui.  Testo
Verùm hoc non fieri semper, sed certo anni tempore, observatum ait Aristoteles. Illud ferè semper, ut cum primum pullus exire coeperit, à mare subigatur. Ne tibi mirum adeò videatur, q<uod> Marcellus Perdicem ex avibus virili genere appellandum dicat, Varronis autoritate nisus.  Testo
Romani sanè pro huiusmodi notae puero, pullum dicere soliti sunt: unde Q. Fabium, cui Eburno propter candorem cognomen fuit, pullum Iovis appellarunt, q<uia> natis eius fulmine icta fuerit, quasi eam Iupiter appetisset, cum potius interpretari debuerint, & eum, & eius amatores omnes igne perdendos esse. Testo
Apud Ausonium quoque Marcum quendam impudicissimum fellem pullarium dictum reperias. 
In fabulis fertur à quibusdam, Perdicem venatorem matris amore deflagrasse. [e crede che Elagabalo si sia fatto mettere piume di pernice nei cuscini e materassi per naturae similitudo].
Testo
Eventuale dida di foto
Liber LI, Myrtus.
Ganymedes.
Libro 51. Mirto.
Genimede.

/ p. 374v / Sunt qui per myrtum Ganymedem referri putent, quod persuasum sit eam ibi laetissime natam, ubi pueris pedum vestigia pressissent.
Cerco traduzione in italiano per questo brano. Chi potesse aiutarmi, mi scriva. Grazie anticipate.
Argumento esse locum in Chalcide Harpagium à re ipsa nuncupatum, quod ibi Ganymedem ab Iove raptum fabulantur, ibidemque Myrtos pulcherrimas, atque admodum copiosas nasci. Testo
Quod ea de causa è Chalcidensibus confictum aiunt, quod insulares illi impurum genus fuerint, puerilium amorum turpitudini quamdeditissimi, pudore omni posthabito. Idquoque apud Pausanias. Testo
Eventuale dida di foto
Liber LX, Hyacinthus.
Sapientia.
Libro 60. Giacinto.
Sapienza.

/ p. 440v / Hyacinthus, quem ab Apolline in florem conversum poëtae fabulantur, prudentiae ac sapientiae symbolum est.
 
/ p. 440v / Giacinto, che i poeti raccontano che fu trasformato in fiore da Apollo, è simbolo della prudenza e della sapienza.
Nam cum Apollo Musarum ingenij, ac literarum Deus sit, Hyacinthum puerum ab illo ob formam adamatus, poëtae finxerunt: quia sensus naturalis minime corruptus puer est, hoc est prudentia caret, sed tamen formosus est, quia mentem ad sui contemplationem excitat: qua contemplatione fit, ut tandem sensus, iuvenili aetate atque fervore illo deposito, prudentiae & sapientiae florem ex se gignat, suavissimis virtutum odoribus fragrantem; quorum post memoria literarum monumentis ad posteros manat. Infatti, essendo Apollo il dio dell'_______ delle Muse e delle Lettere, i poeti finsero che il ragazzino Giacinto sia stato amato da lui per la bellezza, perché 
Eventuale dida di foto
Liber LX, Narcissus flos.
Corporis forma.
Libro 60. Il fiore del narciso.
Bellezza corporea.

/ p. 440v / Narcissus flos corporis formam quae citò corrumpitur, & iuventae florem qui cito transit, significat, ut & rosa, & viola, & omnes flores qui citò corrumpuntur.
 
/ p. 440v / Il fiore di narciso simboleggia la bellezza del corpo che rapidamente avvizzisce, e il fiore della gioventù che rapido passa, così come la rosa, la viola, e tutti i fiori che appassiscono alla svelta.
Idcirco enim poëtae finxëre, Narcissum formosissimum puerum, dum suam formam quam in fonte cernebat, cupidè nimis admiratur, in fontem prolapsum perijsse, & in florem huiusmodi conversum: ut indicarent non hanc fluxam corporis formam, sed animi praestantiam, & divinam illa aeternamque pulchritudinem esse adamanda. Per questo infatti i poeti hanno finto che Narciso,  bellissimo ragazzo, mentre contemplava troppo avidamente la propria bellezza, che vedeva in una fonte, sia caduto nella fonte e annegato, e sia stato tramutato in questo tipo di fiore: per indicare che non va amata questa bellezza ______ del corpo, ma la bellezza dell'anima, e la bellezza divina ed eterna.

[2].

[3].

[4].

[5].

[6].

[7].

[8].

[9].

[10].

[11].

[12].

L'autore ringrazia fin d'ora chi vorrà aiutarlo a trovare immagini e ulteriori dati su persone, luoghi e fatti descritti in questa pagina, e chi gli segnalerà eventuali errori in essa contenuti.

Note

[1] Il testo è stato ricopiato da: Giovanni Pierio Valeriano, Hierogliphica, Honoraty, Lugduni 1579.

[2].

[3]

[4].

[5].

[6].

[7].

[8].

[9].

[10].

[11]

[12].
 

Cfr. anche: liber XI, p. 83r.
Hiena. Riferisce (con qualche dubbio) la storia del cambiamento alternato di sesso della iena, che simboleggia... l'instabilità di costumi.
 


Ripubblicazione consentita previo permesso dell'autore: scrivere per accordi.

[Torna all'indice dei testi originari] [Vai alla pagina di biografie di gay nella storia]
[Vai all'indice dei saggi di storia gay]